Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Παναγία Αγάπης Πρόσωπον: Ιστορικό και φοβερά θαύματα της Παναγίας Αρβανίτισσας
















Ομιλία του Γέροντα Νεκταρίου του Αγιορείτη στο δημαρχείο του χωριού του, Κούντουρα Αττικής (Δήμος Μάνδρας-Ειδυλλίας), στις 10 Οκτωβρίου 2014 με κεντρικό θέμα την Παναγία Αρβανίτισσα. 



Θεματικές ενότητες κηρύγματος: 

- Παναγία Αγάπης Πρόσωπον: Ιστορικό και φοβερά θαύματα της Παναγίας Αρβανίτισσας 
- Πολύτιμες πνευματικές διδαχές
- Επερχόμενα και Προφητείες από Άγιους Πατέρες της Εκκλησίας 
- Αγία Τριάς ο Θεός ημών και Ορθόδοξος Οικουμενισμός

Θα ακούσετε μεταξύ άλλων: 

- Αδιαλείπτως προσεύχεσθε για να καλύψουμε το χαμένο χρόνο που δε λέγαμε την ευχή, δεν εξομολογούμασταν, ούτε πηγαίναμε στην Εκκλησία. Κάνετε καινούρια αρχή με πόθο, καλή προαίρεση και φιλότιμο για τον εαυτό μας, υπέρ Πίστεως και Πατρίδος. 

- Πριν την Ανάσταση, μας περιμένει Πάθος λόγω της αμετανοησίας μας (σεισμός-ασθένειες-ελληνοτουρκικά)

-Μην ασχοληθείτε πάλι με κόμματα και πολιτικούς. Προσηλωθείτε στον Ιησού Χριστό. Αυτός είναι ο φίλος, ο Πατέρας, ο Θεός.

- Εύχεσθε υπέρ των εχθρών. Μην τους καταράζετε.

Τετάρτη, 28 Ιανουαρίου 2015

Καπετάν Βαγγέλης Κοροπούλης: Ο Εθνομάρτυρας Μακεδονομάχος που έγραψε ιστορία χωρίς η ιστορία να γράψει γι’ αυτόν

Γράφει ο Γέρων Νεκτάριος ο Αγιορείτης

Η συνοχή του ελληνικού έθνους που είναι το πρώτο ζητούμενο μετά την ψηλή πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό ορθοδόξως έχει τρωθεί. Αυτό πλέον είναι γνωστό και στους καθήμενους στο σκοτάδι. Αιτία: Το ψεύδος, η πολυποίκιλη αμαρτία και η αμετανοησία. Είναι όλα ιδιώματα του διαβόλου σατανά, στον οποίο με τη στάση ζωής μας δίνουμε το δικαίωμα και τη χαρά να διαιρεί εμάς κατ’ άτομο, αλλά και το ορθόδοξο ελληνικό έθνος.

Ο επίμονος όμως αντιρρητικός λόγος και στάση ζωής με τη διαρκή προβολή της αλήθειας στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, μπορεί να καθυστερήσει, ακόμη και ν’ ανατρέψει την επιβουλή της δικτατορίας του ψεύδους του σατανά.

Η κατά κόσμον καταγωγή μου είναι από τα Κούντουρα (Μάνδρα Αττικής). Τα τελευταία χρόνια αγωνίζομαι για τη μόνιμη ανατροπή και διαρκή σκληρή εξορία του ψεύδους και για τη μόνιμη εγκατάσταση στη θέση της μεγάλης και ωραίας αλήθειας για τους πρωτοέλληνες και πρωτοήρωες Αρβανίτες. Από το Μάρτιο του 2006, έχω μόνιμη σκέπη και οδηγήτρια (στον άνισο έως τότε αγώνα κατά της μασονίας και των πολλών συνεργατών της που αλλοίωσαν την Ιστορία του Νεοελληνικού Έθνους, κυρίως σε βάρος των Αρβανιτών) την Μητέρα του Θεού ημών, Παναγία την Αρβανίτισσα της Χίου.  Έχοντας τέτοια ουράνια σκέπη και οδηγό προσέρχομαι αγαπητοί αναγνώστες, να σας παρουσιάσω έναν επίγειο Άγγελο και τώρα ουράνιο άνθρωπο, τον μεγαλύτερο Μακεδονομάχο τον Καπετάν Βαγγέλη Κοροπούλη, καταγόμενο από τη γενέτειρά μου, τα Κούντουρα.

Κούντουρα και Κουντουριώτες Ήρωες

Ο Καπετάν Βαγγέλης Κοροπούλης γεννήθηκε το 1885, σ’ένα ηρωοτόκο έμψυχο περιβάλλον. Αναρίθμητοι οι ήρωες μας που εγεννήθησαν πριν απ΄αυτόν στα Κούντουρα και πήραν μέρος στο ξεσηκωμό της εθνικής παλιγγενεσίας του 1821. Ο γιος του Δημήτρη Κοροπούλη, Ευάγγελος, ακολουθώντας την πεπατημένη των προγόνων του, έγινε ήρωας. Δεν ήταν μόνο ο χώρος ιδανικός για να γεννηθεί το καμάρι μας, αλλά και ο χρόνος άριστα σχεδιασμένος από τον πάνσοφο Θεό ημών, σε συνδυασμό με το μεγαλείο της ψυχής του, έτσι ώστε, από το τέλος της εφηβείας του (Ιούνιος 1903) που ευρέθη στα Μακεδονικά βουνά, έως τα πρώτα χρόνια της ανδρικής του ηλικίας (27-12-1908) οπότε και δολοφονήθηκε ανάνδρως, από ομάδα πληρωμένων «Ελλήνων» προδοτών και παρεδόθη στους Τούρκους, να μπορέσει σ΄αυτόν το χρόνο να κενώσει όλο τον ψυχισμό του του, το μεγαλείο υπέρ της Μακεδονίας που έπασχε (κάτω από το ζυγό των Τούρκων, των Βουλγάρων και των Ρουμάνων) και την οποία αγάπησε έως και ελάτρευσε, γι΄αυτό και ποτέ δεν εγκατέλειψε.

Στη μέση ο οπλαρχηγός Κοροπούλης με την προσωπική του φρουρά
 από την Μάνδρα Αττικής. Από αριστερά: 1.Μελέτης Μάλιος,
2.Οπλαρχηγός Βαγγ.Κοροπούλης, 3.Πίσω Μελέτης Λογοθέτης και
4.Αναστάσιος Σταματίου Γκλιάτης.
Έπεσαν και οι τρεις στη μάχη του Στρεμπένου.


Καπετάν Βαγγέλης Κοροπούλης ο λαμπρότερος όλων

Ο Καπετάν Βαγγέλης ξεκίνησε τον αγώνα του ως εθελοντής, στην ομάδα του Καπετάν Βέργα, για να φθάσει πολύ γρήγορα στο βαθμό του οπλαρχηγού το 1906, και ακόμα γρηγορότερα στο βαθμό του Αρχηγού των αντάρτικων ομάδων το 1907.

Από την υψηλή πίστη στην Αγία Ορθοδοξία πίστη ημών, αντλούσε τη φιλοπατρία, τη βεβαιότητα για την απελευθέρωση της Μακεδονίας, τον ενθουσιασμό, τη δεινή ευγλωττία του αλλά και τη χάρη να περνάει τα υψηλά αυτά ιδιώματα στους συντρόφους του Μακεδονομάχους, αλλά και στους φοβισμένους Έλληνες χωρικούς και να στηρίζει τις καρδιές τους και τα γόνατα. Τα ίδια ιδιώματα αποκαρδίωναν τους εχθρούς και λύγιζαν τα γόνατά τους. 

Ο Οπλαρχηγός του Μακεδονικού Αγώνα
Βαγγέλης Κοροπούλης (1903-1908)
Ήταν νικητής και όταν: Κατεδίωκε τον εχθρό, αλλά και όταν με τόλμη και γενναιότητα διέσπαζε με τους συντρόφους του τον κλοιό πολλαπλάσιου εχθρού, για να τον κτυπήσει εκεί που δεν το περίμενε. Έδρασε από τον Όλυμπο έως και τη Δυτική Μακεδονία, από την Κορυτσά έως και το Μοναστήρι. Όταν ακούστηκε η είδηση ότι ο Καπετάν Βαγγέλης μετατίθεται σε άλλο μέτωπο έγινε στα Καστανοχώρια Καστορίας μία μεγάλη κινητοποίηση από τις εθνικές επιτροπές και ακολούθησε επιστολή προς το διάδοχο του θρόνου τότε Κωνσταντίνο, για να ανασταλεί.

Η παροιμιώδης φιλοπατρία του σε συνδυασμό με τη γενναιότητα και την υψηλή διάνοιά του, τον βοηθούσαν να παίρνει σοφές, στρατηγικές αποφάσεις σε δύσκολες μάχες που κατέληγαν νικηφόρες.

Τα ανωτέρω ιδιώματα σε συνδυασμό με μία φυσική αρχοντική ευγένεια και το παροιμιώδες σωματικό κάλλος του βοηθούσαν τον Καπετάνιο να ενθουσιάζει τους Μακεδόνες χωρικούς να μείνουν πιστοί στην ελληνική εθνική ιδέα.

Στην τίμια και παρθενική καρδιά του ήρωά μας η Μακεδονία δεν είναι καταχωρημένη ως γεωγραφική έκταση, αλλά ως υπόσταση με πρόσωπο και σώμα πνευματικό. Αυτή η αγάπη τον κάνει ικανό να προειδεί το κακό που έρχεται, γι΄αυτό και δεν την εγκαταλείπει μαζί με τον Παπαλουκά, όταν η κυβέρνηση Θεοτόκη σε συμφωνία με το Παλάτι, καλεί τους Μακεδονομάχους να επιστρέψουν στα σπίτια τους, τότε που οι Νεότουρκοι υποσχέθησαν να εφαρμόσουν «Σύνταγμα Δημοκρατικό» στην αυτοκρατορία τους. Παραμένει στη Μακεδονία εφοδιασμένος με πλαστά χαρτιά και με ταυτότητα δημοσιογράφου της εφημερίδας «ΕΜΠΡΟΣ». Ενημερώνει διαρκώς την ελληνική κυβέρνηση για την κατάσταση που επικρατεί και παρεμβαίνει σωτήρια σε πολλές περιπτώσεις που οι Μακεδόνες κινδυνεύουν από την αυθαιρεσία των Τούρκων και Βουλγάρων.

Οικονομούσε χρόνο από την πολλή σοβαρή αποστολή του, για να κάνει κάτι ακόμη πιο σπουδαίο για τη ψυχολογία των Μακεδόνων και το έθνος. Πήγαινε στα ελληνικά σχολεία και εδίδασκε στα ελληνόπουλα Ιστορία, πατριδογνωσία και τα μάθαινε πατριωτικά τραγούδια.
Θέλετε να μάθετε το τέλος του ήρωα; Στις 27-12-1908, εκάλεσαν τον Κοροπούλη σε δείπνο σε ελληνικό χριστιανικό σπίτι στη Σιάτιστα. Πήγε με δύο φίλους του φοιτητές. Έπειτα από λίγο, στο ίδιο σπίτι έφθασαν δέκα «Έλληνες» και τους χαιρέτησαν. Κατά τη διάρκεια της προσποιητής εγκαρδιότητος, δολοφόνησαν τον Καπετάνιο και τον ένα φοιτητή, και τους παρέδωσαν στους Τούρκους. Εκείνοι, έδεσαν το άψυχο σώμα του πιο λαμπρού Μακεδονομάχου στα άλογά τους, και αλαλάζοντας το έσυραν στους δρόμους της Σιάτιστας. Ο άλλος φοιτητής δραπέτευσε.   

Δημοσιέυτηκε στο περιοδικό "Στύλος Ορθοδοξίας" (Φ97, Ιανουάριος 2009, σελ. 28). 
Παρακάτω παρατίθενται το εξώφυλλο του βιβλίου για τον Κουντουριώτη Οπλαρχηγό Βαγγ.Κοροπούλη, καθώς και διάφορες άλλες δημοσιεύσεις σε περιοδικά και εφημερίδες.  

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2015

Άγιοι Απόστολοι Παύλος και Τιμόθεος: Κεντρικά Πρόσωπα στην κηρυγματική πορεία του Πατρός Νεκταρίου στη Στουτγκάρδη Γερμανίας και Νέα Υόρκη Αμερικής


Α’ ΠΡΟΣ ΤΙΜΟΘΕΟ ΚΕΦ.ΣΤ' (6,7,8,9,10,11)

6. ἔστι δὲ πορισμὸς μέγας ἡ εὐσέβεια μετὰ αὐταρκείας.
Είναι πράγματι η ευσέβεια μεγάλος βιοπορισμός, όταν όμως ακολουθήται από την ολιγάρκειαν.


7. Οὐδὲν γὰρ εἰσηνέγκαμεν εἰς τὸν κόσμον, δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεγκεῖν τι δυνάμεθα·
Ολοι ας είμεθα ολιγαρκείς, διότι τίποτε δεν εφέραμεν στον κόσμον κατά την γέννησίν μας. Είναι δε ολοφάνερον, ότι και τίποτε δεν ημπορούμεν να βγάλωμεν από τον κόσμον και να πάρωμεν μαζή μας κατά την ώραν του θανάτου μας.


8. ἔχοντες δὲ διατροφὰς καὶ σκεπάσματα, τούτοις ἀρκεσθησόμεθα. 
Οταν δε έχωμεν τας απαραιτήτους τροφάς, κατοικίαν και σκεπάσματα δια να σκεπαζώμεθα, εις αυτά θα αρκούμεθα.

9. Οἱ δὲ βουλόμενοι πλουτεῖν ἐμπίπτουσιν εἰς πειρασμὸν καὶ παγίδα καὶ ἐπιθυμίας πολλὰς ἀνοήτους καὶ βλαβεράς, αἵτινες βυθίζουσι τοὺς ἀνθρώπους εἰς ὄλεθρον καὶ ἀπώλειαν. 
Εκείνοι που κατέχονται από την επιθυμίαν των χρημάτων και θέλουν να πλουτήσουν, περιπίπτουν μέσα εις πειρασμόν και εις παγίδα, που τους στήνει ο διάβολος, και εις επιθυμίας πολλάς και βλαβεράς, αι οποίαι βυθίζουν τους ανθρώπους εις την καταστροφήν και την απώλειαν.

10. Ρίζα γὰρ πάντων τῶν κακῶν ἐστιν ἡ φιλαργυρία, ἧς τινες ὀρεγόμενοι ἀπεπλανήθησαν ἀπὸ τῆς πίστεως καὶ ἑαυτοὺς περιέπειραν ὀδύναις πολλαῖς.
Διότι ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία. Και μερικοί, οι οποίοι εκυριεύθησαν από αυτήν και την σφοδράν επιθυμίαν, που γεννά η φυλαργυρία δια το χρήμα, παρεπλανήθησαν και εξέκοψαν από την πίστιν και εκάρφωσαν τον ευτόν τους με πολλάς οδύνας και πόνους, σαν με φοβερά καρφιά.


11. Σὺ δέ, ὦ ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ, ταῦτα φεῦγε· δίωκε δὲ δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα.
Συ δε, ω άνθρωπε του Θεού, απόφευγε όλα αυτά τα αμαρτήματα και πάθη. Επιδίωκε δε να αποκτήσης την δικαιοσύνην, την ευσέβειαν, την πίστιν, την αγάπη, την υπομονήν, την πραότητα.

Ο σύγχρονος άνθρωπος έχει σκλαβωθεί: 

- στην ηδονή της άλογης καταναλώσεως
- στην ηδονή των ποικίλων γεύσεων
- στην ηδονή της φιλαργυρίας για να ικανοποιήσει τις παραπάνω δύο ηδονές
- στην ηδονή της άλογης και άκαιρης χρήσης της ηδονής των σωμάτων, με την οποία ηδονή της πορνείας, καταργούμε τη δυνατότητα να γίνει το σώμα μας Ναός του Αγίου Πνεύματος.

Αντίστροφη πορεία

Όσο βαδίζουμε με επιτυχία τα στάδια της ορθοδόξου πνευματικής προκοπής με:

α) μετάνοια, εξομολόγηση, κάθαρση
β) φωτισμό και
γ) θέωση
τόσο ο νους μας γίνεται όλο και περισσότερο ηγεμονικός, άρα κυρίαρχος των παθών, που έως πριν από λίγο χρόνο μας βασάνιζαν, σύροντας το αυτεξούσιό μας σε άτοπες ενέργειες. Με πολύ ευκολία τώρα ο άρχων νους αποφασίζει και υλοποιεί την απόφαση να κάνει νηστεία, δηλαδή αλάδωτο φαγητό στο όνομα του Ιησού Χριστού, δηλαδή την Τετάρτη για να έχω μνήμη στην πρακτική άσκηση της ζωής μου ότι Τον προδώσαμε τον Ιησού μας και ότι την Παρασκευή Τον σταυρώσαμε. Όχι μόνο θεωρητική μνήμη, αλλά πρακτική. 

Με την ίδια δύναμη ο ηγεμονικός νους υλοποιεί τις νηστείες των δύο Μεγάλων Τεσσαρακοστών κλπ.


Με την ίδια δύναμη και σοφία ο νους αυτός αποφασίζει όχι μόνον να μην αγοράσει άλλα αγαθά, αλλά να μειώσει ή και να εξαφανίσει την αίγλη και την ηδονή των πραγμάτων που είχε έως τώρα στο σπίτι του και ασκούσαν καταλυτική εξουσία επάνω του. Αυτό είναι μία μεγάλη νίκη.
  

Με αυτή την ποιότητα του νου μας δεν αναζητούμε δεύτερη ή και τρίτη εργασία για να κερδίζουμε περισσότερα χρήματα για να καταναλώσουμε. Δεν ψάχνει ο νους να εφεύρει κομπίνες για να έχει εύκολο και μεγάλο κέρδος, για να ικανοποιεί τα διάφορα πάθη του σώματος και ως σοφός και τίμιος νους δεν κάνει νοήματα στην ωραία γυναίκα του γείτονα για να την παρασύρει σε μοιχεία ή το αντίστροφο.


Πώς θα κατορθώσουμε τον ηγεμονικό νου;


-  Άνευ εμού ου δύνασθε ποιείν ουδέν. Άρα:
-  Κύριε Ιησού Χριστέ, Υιέ του Θεού, ελέησόν με τον αμαρτωλό.

Άλλο πολύ δυνατό και αποτελεσματικό ουράνιο πρόσωπο που μας βοηθάει είναι η Υπεραγία Θεοτόκος. Άρα: Ὑπεραγία Θεοτόκε σῶσον με, ἤ σῶσον ἡμᾶς!

Άλλα ουράνια πρόσωπα που τρέχουν εις βοήθειά μας είναι οι Άγιοι και Αγίες μας. Π.χ.: Άγιε Νεκτάριε πρέσβευε υπέρ ημών.

Άλλο: Ακριβή και με σεβασμό χρήση των ορθόδοξων συμβόλων. Π.χ.:

Κάνουμε το σταυρό μας σωστά και με καμάρι.

Το πρωί που θα ξυπνήσουμε προσπαθούμε, ο πρώτος λογισμός μας να πάει στον Ιησού Χριστό λέγοντας την Ευχή Του ή της Υπεραγίας Θεοτόκου. Αν το κατορθώσουμε αυτό, έστω μερικές φορές την εβδομάδα, είναι η νίκη μεγάλη.

Το πρωί, μετά το πλύσιμο του προσώπου μας, όρθια μπροστά στο εικονοστάσι, με το καντηλάκι αναμμένο κάνουμε την προσευχή μας, όπως μας έχει διδάξει ο Πνευματικός μας. Όσοι δεν έχετε Πνευματικό, έως ότου βρείτε, παρακαλώ να λέτε το τρισάγιο έως και το «Πάτερ ημών» και το Σύμβολο της Ορθοδόξου ημών Πίστεως, δηλαδή το «Πιστεύω». Ακολουθεί η βρώση ενός μικρού τεμαχίου από το Αντίδωρο, που έχουμε προμηθευτεί από τον Ι.Ναό της Ενορίας μας από την προηγούμενη Κυριακή, πίνουμε μία γουλιά Αγιασμό, παίρνουμε το πρωινό γεύμα και όλο χαρά αναχωρούμε για την εργασία μας, κάνοντας το σταυρό μας σωστά μόλις βγούμε από το σπίτι μας. Θυμιάζουμε συχνά το σπίτι μας.

Με ένα νέο μήνυμά του, ο Αρχάγγελος Μιχαήλ μας παρήγγειλε να πάρουμε καθαρό κερί, να κάνουμε σταυρούς και να τους κολλήσουμε στις πόρτες και τα παράθυρα του σπιτιού μας. Επίσης μία δεύτερη νουθεσία είναι να αφήνουμε ανοιχτή επάνω στο τραπέζι την Αγία Γραφή στη σελίδα που ολοκληρώσαμε την προηγούμενη ανάγνωση.

Η πνευματική εκμετάλλευση του χρόνου της ημέρας με φιλοτιμία, λέγοντας αδιαλείπτως την Ευχή του Ιησού, μπορεί να προκαλέσει του πανάγαθου Θεού μας το καταλυτικό θείο δώρο της προσευχής της νύχτας.  

Ο λογικός έως και σοφός έλεγχος των σωματικών αισθήσεων από τον Ορθόδοξο Χριστιανό που έχει σοβαρά και αμετάκλητα πάρει την απόφαση να μετανοήσει είναι ηρωική και ωφέλιμη. Δεν συμφέρει πλέον ο εν μετανοία να τα βλέπει όλα, να τα σχολιάζει όλα και ιδίως πρόσωπα, να τα αγγίζει όλα. Όσοι τα κάνουν όλα αυτά θα συνεχίσουν να έχουν ταραγμένη καρδιά, ένα κεφάλι με ένα τεράστιο εργοστάσιο δημιουργίας αντιφατικών λογισμών την ημέρα και ως εκ τούτου έναν κακό ύπνο με εφιάλτες τη νύκτα. Αυτή η ποιότητα ζωής οδηγεί στα ψυχοφάρμακα, στη διαρκή θλίψη και στην απώλεια του λογικού.

Ο Χριστιανός που μετανοεί προσέχει και τα αναγνώσματά του. Διαβάζει Καινή Διαθήκη και την αφήνει ανοιχτή, όπως είπαμε παραπάνω, ψαλτήρι, βίους Αγίων, αποφθέγματα Αγίων. Εφοδιάζεται με CD με βυζαντινή μουσική και κηρύγματα Πατέρων για το σπίτι και το αυτοκίνητο.


Το αποκορύφωμα όμως της γενναιότητας του Χριστιανού, με την οποία αποδεικνύει ότι όντως αγαπάει το Χριστό, είναι η προσευχή υπέρ των εχθρών. Η ευχή του Ιησού υπέρ του ή των προσώπων που μας έχουν βλάψει, διώχνει γρήγορα την ταραχή και φέρνει την καρδιά μας στην ειρήνη του Χριστού. Ο γρήγορος νους (ξύπνιος νους) του Χριστιανού μπορεί στο εξής να αντιμετωπίσει πολύ εύκολα και πάντοτε με επιτυχία όλους τους πειρασμούς που του ταράζουν την καρδιά. Έτσι, επαναλαμβάνοντας το πανίσχυρο όνομα του Ιησού μας με φιλοτιμία, μπορούμε να διατηρήσουμε μακροχρόνια την ειρήνη του Χριστού στην καρδιά μας. Αυτή την μακροχρόνια φιλοτιμία θέλει να δει ο Θεός μας για να έρθει κατά την πανσοφία Του να σπείρει στην καρδιά μας το σπόρο της αγάπης Του. Και τότε στην καρδιά μας φυτρώνει, μεγαλώνει και ευωδιάζει ο ουράνιος κρίνος της αγάπης του Χριστού μας. Και μετά; Μετά αγαπάς, αγαπάς, αγαπάς τους πάντες. Και βόρειους και νότιους και δυτικούς και ανατολικούς. Κλαις για τον Πάπα που δεν έχει ακόμα γνωρίσει τον Ιησού Χριστό. Κλαις για το Βαρθολομαίο που πήγε με τον Πάπα, 
που δεν έχει στην καρδιά του το Χριστό και μπορεί από εκεί να τον χάσει κι εκείνος. Κλαις για τους πλανεμένους όλου του κόσμου που έμαθαν αλλά δεν πίστεψαν ότι ο Μεσσίας είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Από αυτούς τους απίστους συγκεντρώνει τη στρατιά του ο θεός των Illuminati, των Μασόνων, των Μάγων, των βρώμικων όλου του κόσμου και υπό την καθοδήγηση των Σιωνιστών ετοιμάζουν τον επικείμενο πυρηνικό πόλεμο και το δρόμο του αντιχρίστου.

Ο ωραίος και γενναίος αγώνας του εν μετανοία Χριστιανού συνεχίζεται με τη μυστική ελεημοσύνη, την προσφορά θυσίας, τον αδιάλειπτο εκκλησιασμό, την αναζήτηση κηρύγματος στη διάρκεια της εβδομάδας και όσο μπορούμε την παρουσία μας σε αγρυπνίες.


Η Χάρις του Θεού κατά πρώτον, αλλά και η θερμή φιλοτιμία του Χριστιανού στεφάνωσαν τον αγώνα με επιτυχία έως εδώ. Αυτό σημαίνει ότι μεγάλα θεία δώρα αρχίζουν να συνωστίζονται στην καρδιά του Χριστιανού, όπως το χάρισμα των δακρύων. Τα δάκρυα αδελφοί μου καθαρίζουν. Όλο και περισσότερο καθαρίζουν και όσο καθαρίζουν, τόσο και περισσότερο φως Χριστού μπαίνει στην καρδιά μας. Όλο αυτό το θείο φως προβάλλεται στη διάνοια και γίνεται σοφή και διακριτική στάση ζωής. Προβάλλεται επίσης και στο πρόσωπο και στα μάτια, τα οποία λάμπουν και ταπεινά διαφημίζουν τη θεία πραότητα και πιστότητα των μυστηρίων της ορθοδόξου ημών πίστεως. Γινόμαστε αντικείμενο παρατηρήσεως και καλής περιεργίας από το έμψυχο περιβάλλον. Και στην ερώτηση: Τί κάνετε εσείς οι Έλληνες και λάμπετε; Απαντούμε στους Αμερικάνους, Ιταλούς, Πολωνούς, Κινέζους, Γερμανούς, σε όλους: Εμείς οι Έλληνες ήμαστε Χριστιανοί Ορθόδοξοι, πιστεύουμε και εφαρμόζουμε στη ζωή μας τα μυστήρια που μας παρέδωσε ο όντως Μεσσίας, Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Αν θέλετε να λάμψετε κι εσείς, ακολουθήστε μας. Λίγα λόγια και σταράτα! Και να σκεφτείτε, είμαστε ακόμα στην πρώτη φάση της ορθοδόξου προκοπής. Ακολουθούν β) φωτισμός και γ) θέωση.

Από την Πατερική Θεολογία του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου Πατρός Ιωάννη Ρωμανίδη:

Από τα θεία δώρα που συνωστίζονται στην καρδιά του Χριστιανού, μερικά εκδηλώνονται στην πρώτη φάση της μετανοίας, όπως αυτό των δακρύων, μερικά στη δεύτερη (φωτισμός) και τα υψηλότερα στην τρίτη (θέωση).

β. Φωτισμός (σελ.173)
Η φωτιστική ενέργεια του Θεού είναι ο φωτισμός της καρδιάς από το Άγιο Πνεύμα, που ταυτίζεται στο άνω στάδιο με τη νοερά προσευχή.    

γ. Θέωση (σελ.172)
Η θεοτική ενέργεια του Θεού ενεργεί σε στάδια. Στο πρώτο στάδιο της λέγεται και είναι απλή έλλαμψις. Οι πάσχοντες την έλλαμψιν της δόξης του Θεού είναι οι ελλαμφέντες. Αυτή η έλλαμψις διαρκεί από ένα δευτερόλεπτο μέχρι μερικά λεπτά της ώρας, για λίγο δηλαδή. Μετά έρχεται το δεύτερο στάδιο, κατά το οποίο μιλούμε για θέα του Ακτίστου Φωτός. Οι πάσχοντες τη θέα του Ακτίστου Φωτός είναι οι θεοθέντες και μετά έρχεται το τρίτο στάδιο των τελείων, κατά το οποίο μιλούμε για διαρκή θέα. Αυτές είναι οι ταξινομήσεις της εμπειρίας της θεοτικής ενέργειας του Θεού.

Ένα λαμπρό παράδειγμα θέας του Ακτίστου Φωτός από το Γέροντα Αυξέντιο Κωνσταντώνη Γρηγοριάτη, καταγόμενο από τα Κούντουρα (Αρβανιτοχώρι της Αττικής), αντιγράφω από το βιβλίο που συνέγραψε η Συνοδεία του Γέρο-Ευθύμιου στην Καψάλα με τίτλο «Από την Ασκητική και Ησυχαστική Αγιορείτικη παράδοση» (σελ.142-143):

Ο Γέρο-Αυξέντιος († 1892 – 1981)
ʺΟ ίδιος είχε κάνει πράξη στη ζωή του το «αδιαλείπτως προσεύχεσθε» και μάλιστα έφθασε σε προχωρημένη κατάσταση πνευματική, ώστε να λέγη την ευχή και στον ύπνο του, όπως με απλότητα απεκάλυψε στο γέροντα Παΐσιο. Άλλοτε είπε ο ίδιος, όντας τυφλός, ότι, «όταν λέω την ευχή βλέπω στο δεξιό μέρος φως. Αυτό το βλέπω, όταν κάνω τον κανόνα με το κομποσχοίνι. Το βλέπω συχνά. Αυτό φεύγει και ύστερα πάλι ξανάρχεται. Το κυριότερο όμως είναι η αγάπη που έρχεται στην καρδιά για τον Χριστό». Έβλεπε το Άκτιστο Φως και κάποια μέρα ανησύχησε γιατί δεν το είδε και ζητούσε να εξομολογηθεί στον Πνευματικό του. Κάποτε ο γέρο-Αυξέντιος πήγε να κοινωνήσει στο παρεκκλήσι του Οσίου Γρηγορίου, του Κτίτορος, όπου θα γινόταν Θεία Λειτουργία. Ενώ προσήλθε προετοιμασμένος με πολύ πόθο και ευλάβεια, ο λειτουργός Ιερέας τυφλώθηκε από ένα φως δυνατό και ιλαρό που έβγαινε από το πρόσωπο του γέροντος Αυξεντίου. Το πρόσωπό του σκεπάστηκε, εξαφανίστηκε από έναν φωτεινό ήλιο, υπέρ τον ήλιο λάμποντα, και ο Ιερέας δε μπορούσε πλέον όχι να τον κοινωνήσει αλλά ούτε να τον αντικρύσει, ρίχνοντας το βλέμμα του χαμηλά. «Έλαμπε τόσο το πρόσωπό του», διηγείται ο λειτουργός, «που όταν τον κοίταξα, ζαλίστηκα και παρά λίγο να πέσω κάτω. Έβαλα το χέρι μου και σκέπασα τα μάτια μου γιατί δεν άντεχα το δυνατό φως. Έλαμπε ολόκληρος». Όταν σε λίγο υπεστάλη το Άκτιστο Φως και συνήλθε ο έκπληκτος Ιερέας, τότε τον κοινώνησε. Ο Γέρο-Αυξέντιος έγινε συχνά θεωρός του Ακτίστου Φωτός και έφθασε στην κατάσταση του θείου έρωτος. Και όλα αυτά από την επιμονή του στην ευχήʺ.

Δοξασμένο το όνομα του Θεού ημών!! Απερίγραπτη η Δόξα Του και γενναιοδωρία Του!! Χαροποιεί τους αγαπόντας Αυτόν, κάνοντάς τους συμμέτοχους στης Δόξης του Ακτίστου Φωτός Του!! Όπως τον ταπεινό Γέροντα Αυξέντιο!!

Άγιος Νεκτάριος Πενταπόλεως και ο ρόλος του Έλληνα στον κόσμο

Άγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως († 1846 – 1920) 
Άλλη μία ουράνια προσωπικότητα, που είναι τυλιγμένη στη Δόξα του Άκτιστου Φωτός, είναι και ο σε όλους αγαπητός και σεβαστός Άγιος Νεκτάριος. Όχι μόνο θαυματουργός αλλά και υψηλός θεολογικός νους. Ακόμα και τον καιρό που η αγία ψυχή του ήταν στο άγιο σώμα του.

Ο Άγιος συνέγραψε πραγματεία για το ρόλο που έδωσε ο ο Άγιος Θεός και Δημιουργός στο γένος των Ελλήνων. Εδώ ένα κεντρικό απόσπασμα:

«Αλλά αν η ταυτόσημη με τον Έλληνα φιλοσοφία είναι ο παιδαγωγός, ο οδηγός προς τον Χριστιανισμό, πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα, ότι ο Έλληνας πλασμένος φιλόσοφος είναι και πλασμένος Χριστιανός. Είναι πλασμένος να γνωρίσει την Αλήθεια και να τη διαδίδει στα άλλα έθνη. Ναι, ο Έλληνας εγεννήθηκε από θέληση της Θείας Πρόνοιας διδάσκαλος της ανθρωπότητος. Αυτό το έργο είναι η πνευματική κληρονομιά του, αυτή είναι η αποστολή, αυτό είναι το ξεχωριστό κάλεσμά του ανάμεσα στα έθνη».  

Αδελφοί μου συνέλληνες, κατανοούμε όλοι, ότι πρέπει να επωμιστούμε τις ευθύνες μας. Παρεξηγήσαμε το ρόλο μας. Δεν επέτρεψε ο Θεός να βρεθεί το γένος των Ελλήνων στα πέρατα της οικουμένης για να διδάξουμε τον κόσμο να τρώει σουβλάκι και να χορεύει συρτάκι!

Πρέπει να ομολογήσουμε ότι αυτή είναι μία πάρα πολύ φτηνή και ειδωλολατρική επικούρειος στάση ζωής, η οποία είχε δυστυχώς χρονικό μάκρος. Χάσαμε πολύτιμο χρόνο. Υποβιβάσαμε τον ακριβό και χαριτωμένο ρόλο μας, σε έναν φτηνό και άχαρο και ο κόσμος έμεινε χωρίς πνευματικό οδηγό. Χάσαμε τη συνοχή μας ως έθνος, γιατί η ύλη δε μπορεί να ενώσει (το πνεύμα ενώνει) και έχουμε πολλές διαρροές επιφανών «πνευματικών» ανδρών προς την Παγκοσμιοποίηση και την Πανθρησκεία. Με αιτία την απουσία μας και την αδυναμία μας να οδηγήσουμε πνευματικά τον κόσμο, το ρόλο αυτό πήραν στα χέρια τους αυτοί που δεν ορίστηκαν από το Θεό, δηλαδή αυτοί που δεν έπρεπε. Από αυτούς απουσιάζουν οι αρετές της αγάπης, αγαθότητος, θυσίας, δικαιοσύνης κλπ. Υπερπερισσεύουν ο εγωισμός, η πονηρία, η εκμετάλλευση, η επιθυμία να διαιρέσουν τον κόσμο για να τον εκμεταλλευτούν πιο εύκολα κλπ. Τα αποτελέσματα της διαχείρισης της τύχης του κόσμου από τους φίλους του αντιχρίστου είναι ήδη φανερά. Και τώρα;

Τι θα κάνουμε Έλληνες;  

Ο κάθε Έλληνας και η καθεμία Ελληνίδα επωμίζεται τη μεγάλη προσωπική του/της ευθύνη. Σ’ αυτήν την προσωπική ευθύνη πρέπει να συγκαταριθμηθεί όλο το γένος, δεν αρκούν κάποιοι λίγοι εδώ κι εκεί. Όλο το γένος των Ελλήνων, με προσωπική απόφαση επιστρέφει στο σημείο της προσωπικής του αποστασίας και με συντετριμμένη καρδιά, λόγω της πεπληρωμένης αυτογνωσίας της αποτυχίας και της ειλικρινούς μετανοίας, απευθυνόμενος στο Θεό της ΑΓΑΠΗΣ Ιησού Χριστό, τον παρακαλεί να έλθει να τον πάρει από το χέρι και να του μάθει πως πρέπει να περπατήσει στη ζωή για να κληρονομήσει την όντως ΖΩΗ!! Πρέπει να ομολογήσει ο κάθε Έλληνας ότι «χωρίς Εσένα Ιησού μου, απέτυχα, έβλαψα τον εαυτό μου, την πατρίδα μου, τον κόσμο. Φώτισέ με σε παρακαλώ, να ωφελήσω ό,τι χωρίς Εσένα έβλαψα». Θα εκπλαγείτε αγαπητοί συμπατριώτες, γιατί ο Ιησούς Χριστός μας είναι ο πιο ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΕΝΤΑΞΕΙ ΦΙΛΟΣ!! Μη Τον στεναχωρούμε άλλο.  

Η Κωνσταντινούπολη επιστρέφει στους Ρωμιούς. Όμως καλοί μου συμπατριώτες, αυτή η ειλικρινής ομολογία της αποτυχίας της ζωής μας χωρίς Χριστό και η βεβαίωση της επιθυμίας μας να βαδίσουμε το υπόλοιπο της ζωής μας με Χριστό, πρέπει να γίνουν άμεσα, διότι δεν έμεινε πολύς χρόνος.

Οσονούπω η Πόλη επιστρέφει σ’ εμάς, όπως ακριβώς μας το έχει εμπιστευτεί ο Άγιος πλέον Παΐσιος ο Κουτλουμουσιανός και Αγιορείτης.

Σύντομα μετά την επιστροφή, η διοίκηση της Πόλεως θα γίνεται από των τώρα κοιμώμενο ΙΩΑΝΝΗ. Και αρχίζει η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ και παράλληλα η ΛΑΜΨΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ!!!

Στελέχη διοικητικά της κρατικής υποστάσεως με κυβερνήτη τον ΙΩΑΝΝΗ και ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΑ στελέχη της δεύτερης Αποστολικής Διακονίας του Χριστού μας, που θα διακτινωθούν σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου, για να μεταφέρουν ΕΓΚΥΡΑ ΟΡΘΟΔΟΞΑ ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ της Σαρκώσεως του Θεού Λόγου και άρα την έλευση του ΜΕΣΣΙΑ στον κόσμο πριν 2000- χρόνια, θα είναι από τους καρδιακούς φίλους του Ιησού μας που α. μετανόησαν, β. φωτίστηκαν, γ. θεώθηκαν και τα ωραία ονόματά τους είναι γραμμένα στο βιβλίο της ΖΩΗΣ!!

Και να ξέρετε από τώρα αδελφοί μου, ότι ο Έλληνας Ορθόδοξος θα έχει μεγάλη επιτυχία σ’ αυτή τη δεύτερη Αποστολική Διακονία, γιατί αυτός είναι ο φυσικός του ρόλος από καταβολής κόσμου, όπως σοφά μας αποκαλύπτει ο Άγιος Νεκτάριος «να διδάσκει την αλήθεια».

Ας μη στερήσει κανείς τον εαυτό του από αυτή τη Θεία Διακονία. Η πατρίδα και ο κόσμος μας έχουν ανάγκη. Εμείς έχουμε ανάγκη να σώσουμε τις ψυχούλες μας για να χαρεί ο Ιησούς Χριστός μας. ΤΟΥ ΑΞΙΖΕΙ!!!


Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη
Παναγία Αρβανίτισσα
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος ο Αγιορείτης


Παρασκευή, 23 Ιανουαρίου 2015

Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Αρβανίτισσαν


Παρακλητικός Κανών εις την Παναγίαν την Αρβανίτισσαν

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΚΑΙ ΚΑΝΩΝ ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΣ 
ΕΙΣ ΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑΝ ΤΗΝ ΑΡΒΑΝΙΤΙΣΣΑΝ

Λίγα λόγια για το Γέροντα Αυξέντιο (Κωνσταντώνη)

Ο Γερό-Αυξέντιος (Κωνσταντώνης)

Ο Γέροντας Νεκτάριος στο κελλί του σε Ι.Μ. του
Αγ.Όρους με τη φωτογραφία και την κάρα του
συντοπίτη του, από τα Κούντουρα Αττικής, αγίου
Γέροντος Αυξεντίου Κωνσταντώνη. Ο άγιος
 Γέροντας λουζόταν πάντοτε στο Άκτιστο Φως,
στο τελευταίο κομποσχοίνι του κανόνα του. 

Σάββατο, 17 Ιανουαρίου 2015

Αγώνας και αγωνία του Γέροντος Νεκταρίου για την πνευματική και πατριωτική αναστήλωση του λαού μας


Συγκλονιστική ομιλία του Γέροντα Νεκταρίου του Αγιορείτη στην Άνω Πόλη Θεσσαλονίκης, στις 5 Δεκεμβρίου 2014, με πολύτιμες πνευματικές διδαχές, θαυμαστές μαρτυρίες, εκτιμήσεις, άγνωστες αναφορές στην Επανάσταση του 1821, αλλά και Προφητείες από Άγιους Πατέρες της Εκκλησίας.

Τετάρτη, 14 Ιανουαρίου 2015

Ένα μικρό μέρος από το πνευματικό Σχολείο του Γέροντος Νεκταρίου: Ο Ιησούς Χριστός είναι ο πιο εκπληκτικός και εντάξει φίλος!


Χαίρετε αδερφοί μου.

Το Πνεύμα το Άγιον, για να προκαλέσει την αλματώδη υπέρβασή μου στο πνεύμα και στην αυτογνωσία μου, χρησιμοποίησε μια αρετή μου (την μοναδική), την οποία καλλιεργούσα στη ζωή μου, όταν αυτή ήταν παραδομένη στην αίγλη και στην ηδονή των αισθήσεων. Δηλαδή προ Χριστού.

Την αρετή της δικαιοσύνης την θεωρούσα αυτονόητη. Θεωρούσα αυτονόητο δηλαδή, ότι έπρεπε να παρέμβω και να υπερασπιστώ τη δικαιοσύνη και την αλήθεια, όταν αυτές παρεβιάζοντο από κάποιον «δυνατό» σε βάρος κάποιου «αδυνάτου». Ενίοτε η παρέμβαση αυτή κατέληγε σε άγριο καυγά με το «δυνατό» που αδικούσε.
Όμως η εκδήλωση αυτή της αρετής της δικαιοσύνης δεν γινόταν στο όνομα του Ιησού Χριστού. Άρα υπήρχε εγωισμός. Δε τα γνώριζα αυτά τότε και ήμουν βέβαιος, ότι ήμουν δίκαιος.

Αλληλοδιαδοχικά πνευματικά γεγονότα και σύνδεση
με τα προηγούμενα

Έτσι είχαν τα πράγματα έως ότου το 1991 (αρχή της μετανοίας μου), ο Πανάγαθος Θεός ημών άρχισε να μου δωρίζει πνευματικά δώρα, με πρώτο το θαύμα με την αγία εικόνα της Παναγίας της Γουμερά στο ομώνυμο Μοναστήρι στις Σέρρες. Ακολούθησε λίγες μέρες μετά, η καταλυτική συνάντηση με το Γέροντα Παΐσιο στην Παναγούδα και….

 

Επιστρέφω στο σπίτι μου, με μια άλλη υποστατική ποιότητα. Έχω αρπάξει την Ευχή του Ιησού (Κύριε Ιησού Χριστέ Υιέ Του Θεού έλεησόν με) και τη λέω θερμά, τόσο που άρχισα να αντιλαμβάνομαι ότι γίνονται σημεία πνευματικά. Όλως ενθουσιασμό, αρχίζω να λέω και σε άλλους ανθρώπους να λένε την Ευχή του Ιησού για να βιώσουν και εκείνοι πνευματικά γεγονότα.

 

Σε αυτόν τον ενθουσιασμό των πρώτων ημερών, έγινε στον ύπνο μου ο διάλογος που ακολουθεί.

Ακούω μια πεντακάθαρη φωνή να με ρωτάει:

Ανδρώα φωνή: «Είσαι δίκαιος;»
Απάντηση: «Ναι»
Ακολουθεί δεύτερη ερώτηση.
Ανδρώα φωνή: «Και τον Ιησού Χριστό γιατί τον αδικείς;»
Απάντηση: ………

Δεν απάντησα στη δεύτερη ερώτηση, γιατί δεν ήξερα τι να απαντήσω. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ, ότι με τα πρώτα χρόνια της εφηβείας μου, όταν εγκατέλειψα την Εκκλησία, ζούσα χωρίς Χριστό και άρα τον αδίκησα!!

Εκείνο το πρωινό ξύπνημα ήταν φοβερό!!! Αυτεξουσίως, ο πρώτος λογισμός που έκανα συνειδητά, ήταν ότι είμαι βαριά ΕΝΟΧΟΣ!! Δεν αδικούσα απλώς έναν άνθρωπο, αλλά αυτόν τον Τέλειο Άνθρωπο και Τέλειο Θεό, που δημιούργησε τον άνθρωπο!!!

Πόσο εύκολα πλανάται ο άνθρωπος, μακριά από το Χριστό!! Είχε πληγωθεί το φιλότιμό μου και είχε συντριβεί η καρδιά μου. Έχεις δίκαιο Ιησού μου να αισθάνεσαι αδικημένος. Εγώ σε αδικούσα βάρβαρα. Το ομολογώ. Σου παραδίδω την κομματιασμένη από την ένοχη καρδιά μου, χωρίς όρους. Κάνε την ό,τι θέλεις. Σου έχω εμπιστοσύνη. Σε πιστεύω. Και Εκείνος ο Πανάγαθος (ο έως παρεξηγήσεως Πανάγαθος) ήρθε και περπάτησε στη ζωή μαζί μου. Και άρχισε με Σοφία, διάκριση, λεπτότητα και σεβασμό στην ελευθερία μου, να ενώνει τα κομμάτια της καρδιάς μου. Δεν ήθελε ο Θεός της Αγάπης να έχει έναν πληγωμένο φίλο, μαθητή, κληρονόμο. Τι Μεγαλείο… τι Μεγαλείο!!!

Με ένωσε και με έκανε ΕΝΑ!! Καμία διαίρεση, καμία σκιά. Αισθανόμουν ενωμένος και υγιής. Αυτή ήταν μία νέα θεία γνώση, την οποία αγνοούσα.

Όλος ενωμένος υποστατικά. Ενωμένος και με όλους εκείνους που Τον αγαπούν (τους οποίους μπορώ με τη χάρη Του να τους διακρίνω) και όλοι μαζί στην πορεία προς τον φωτισμό και τη θέωση, ενωμένοι με την Αγία Τριάδα, που και εκείνη, ο Πατήρ, ο Υιός και το Άγιον Πνεύμα, είναι ενωμένοι εις ΕΝΑ, και με εμάς ενωμένη η Αγία Τριάς, θεμελιώνεται με βεβαιότητα ο ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΜΟΣ ΠΟΥ ΣΩΖΕΙ!!!   

Από την Νεοεποχίτικη πρόταση του οικουμενισμού, της πανθρησκείας, στην οποία πρωταγωνιστεί ο Πάπας και δυστυχώς και ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και εμπεριέχει εξωτερικά εντυπωσιακά σχήματα, πολλούς ασπασμούς και συμπροσευχές με όλα τα είδη των πλανεμένων του κόσμου, φεύγετε μακριά!

Τρέξτε με μεγάλη ταχύτητα προς τον Ιησού Χριστό, είναι ο πιο εκπληκτικός και εντάξει ΦΙΛΟΣ που θα γνωρίσετε στη ζωή σας!!! Φροντίστε και εσείς να είστε εντάξει μαζί Του. Αμήν Γένοιτο!!!  

Ο Κύριος Ιησούς Χριστός
και η Υπεραγία Μητέρα Του
η επονομαζομένη
Παναγία Αρβανίτισσα
να σας ευλογούν.
Γέρων Νεκτάριος ο Αγιορείτης 



Η συνέχεια των θαυμαστών γεγονότων περιγράφεται στο video που ακολουθεί:



Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2015

Μήνυμα Γ. Νεκταρίου με την ευκαιρία Αγιοκατατάξεως του Γ. Παϊσίου


Μήνυμα Γέροντος Νεκταρίου 
με την ευκαιρία Αγιοκατατάξεως 
του Γέροντος Παϊσίου

Το προσδοκώμενο και δικαιότατο αλλά μη αναμενόμενο χρονικά νέο, της Αγιοκατατάξεως του Γέροντα Παϊσίου του Κουτλουμουσιανού και Αγιορείτου, έδωσαν στην αίσθηση της ακοής την ευκαιρία να πρωτεύσει στην πρόσληψη της χαρμοσύνου ειδήσεως, αλλά έδωσαν στην καρδιά την αιτία να εκραγεί λόγω της χαράς και της εκπλήξεως, σε εκδηλώσεις Δοξολογίας και Αγάπης προς Άγιο Θεό ημών.

Κυριακή, 11 Ιανουαρίου 2015

Εισήγηση στην προσευχή (του Γ. Νεκταρίου στους Έλληνες της Στουτγκάρδης Γερμανίας και Νέας Υόρκης Αμερικής)


Εισήγηση στην προσευχή 
κηρυκτική πορεία του Γέροντος Νεκταρίου 
στους Έλληνες της Στουτγκάρδης Γερμανίας 
και Νέας Υόρκης Αμερικής

Μπροστά στην πρόκληση και πρόσκληση από τους υιούς της ανομίας για ολοκληρωτική αποστασία από την Ορθόδοξη Χριστιανική Πίστη, την ηθικότητα, την τιμή, το ύφος και το ήθος της σεμνότητας, τη φυσική σχέση μεταξύ αρσενικού και θηλυκού και τόσα άλλα ατοπήματα που έχουν εφεύρει οι οπαδοί της Νέας Τάξης, του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας και τα προτείνουν στην ανθρωπότητα ως καλά αγαθά: